Η ηγεσία δεν θέλει «καλά κορίτσια» ούτε Queen Bees, θέλει γυναίκες που τολμούν να δουν τον καθρέφτη.
Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε γυναίκας που έχει σπουδάσει, έχει εργαστεί σκληρά, έχει συνδυάσει τα πάντα — και στέκεται μπροστά σε έναν σταυροδρόμι: να συνεχίσει ή να αποσυρθεί. Για μένα, αυτή η στιγμή ήρθε όταν η μητρότητα και η επαγγελματική αβεβαιότητα φαίνονταν σαν ασυμβίβαστες δυνάμεις. Ήταν τότε που ένα βιβλίο έπεσε στα χέρια μου και με έσπρωξε να παραμείνω στον επαγγελματικό στίβο.
Το βιβλίο ήταν το Lean In της Sheryl Sandberg — της πρώην Επιχειρησιακής Διευθύντριας (COO) της Meta (τότε Facebook), που το εξέδωσε το 2013. Η Sandberg μας προτρέπει να «καθόμαστε στο τραπέζι των αποφάσεων», να παίρνουμε ρίσκα, να επιδιώκουμε τους στόχους μας με αυτοπεποίθηση — αμφισβητώντας τα εσωτερικευμένα κοινωνικά εμπόδια που κρατούν τις γυναίκες μακριά από θέσεις ισχύος. Για μένα, αυτό το μήνυμα δεν ήταν απλώς έμπνευση. Ήταν καταλύτης.
Αλλά αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ τότε, ήταν πόσο πιο πλούσιο — και πιο απαιτητικό — θα γινόταν το μάθημα αφότου μπήκα σε ένα Lean In Circle, δηλαδή μια ομάδα γυναικών που στηρίζει η μία την άλλη στην εργασία, που δεν έμοιαζε με τίποτα από αυτό που περίμενα.
Το Δίκτυο στην Πράξη: Περισσότερα από ένα «Ladies’ Club»
Το Ethnic Minority Women Network στον οργανισμό όπου εργαζόμουν δεν το ίδρυσε κάποια ανώτατη διοίκηση, ούτε ήρθε με budget και ανακοινώσεις. Ξεκίνησε από γυναίκες που αποφάσισαν απλώς να βάλουν τις συναντήσεις τους στο ημερολόγιό τους. Κάθε μέλος που ενδιαφερόταν προστέθηκε σε μια ομάδα. Δεν χρειάστηκαν ειδικές εγκρίσεις, πολύπλοκες δομές ή επίσημη χορηγία — χρειάστηκε μόνο η βούληση να δεσμευτούν σε τακτικές συναντήσεις και η αποφασιστικότητα να προστατεύσουν τον χρόνο τους για αυτές.
Για τη δομή και το υλικό των συζητήσεων, αντλήσαμε από το LeanIn.org: ατζέντες, ερωτήσεις για αυτογνωσία, πηγές για θέματα καριέρας. Οι συναντήσεις είχαν εναλλασσόμενη προεδρία — κάθε φορά μια διαφορετική γυναίκα αναλάμβανε να καθοδηγήσει τη συζήτηση. Αυτό από μόνο του ήταν μάθημα ηγεσίας.
Τα θέματα που αγγίξαμε ήταν αληθινά: αυθεντικότητα στον χώρο εργασίας, πώς να διεκδικούμε χωρίς να χαρακτηριστούμε «δύσκολες», η εμπειρία του συνδρόμου απατεώνα (imposter syndrome) σε επαγγελματικά περιβάλλοντα που δεν σχεδιάστηκαν για εμάς, πώς να δίνουμε και να λαμβάνουμε εποικοδομητικό feedback. Συζητήσεις που σπάνια γίνονται με τόση ειλικρίνεια στα επίσημα «meeting rooms».
«Δεν χρειάζεστε προϋπολογισμό ή άδεια από τη διοίκηση. Χρειάζεστε μια ομάδα γυναικών, ένα ημερολόγιο, και τη βούληση να παραστείτε — ξανά και ξανά.»
Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας κλικ εδώ στο shetalks.gr
